Pasukan penggempur armor (Bahasa Inggeris Amerika: armored spearhead) ialah satu formasi kenderaan tempur berperisai, sebahagian besarnya dari kereta kebal, yang membentuk barisan serangan ofensif ketika pertempuran. Idea utama ialah menumpukan sebanyak mungkin kuasa tembakan pada satu barisan kecil supaya mana-mana pihak bertahan di hadapan mereka dapat dipatahkan. Apabila penggempur ini mara ke hadapan, unit infantri yang mengikuti di ruang belakang mereka akan membentuk barisan di kedua-dua sisi garisan serangan bagi melindungi bahagian rusuk.
Taktik ini agak berisiko. Musuh yang berazam boleh melakukan serangan balas terhadap pasukan belakang di sisi rusuk dan di belakang, sekali gus memutuskan penggempur tersebut daripada bekalan semula dan dengan cepat menghentikan pergerakan mereka. Oleh itu, penggempur ini mesti mara secepat mungkin untuk menghalang musuh daripada menyerang dengan cara sedemikian.[perlu rujukan]
Penggunaan pertama penggempur berperisai adalah semasa Perang Dunia Kedua dalam Pertempuran Perancis pada tahun 1940 ketika Tentera Darat Jerman menceroboh Negara-Negara Pamah menentang Tentera British dan Tentera Perancis.[perlu rujukan] Dengan mengejutkan mereka melalui Hutan Ardennes, di mana Pihak Bersekutu percaya bahawa tiada pasukan berperisai mampu melaluinya, penggempur Jerman dengan pantas mara ke pantai di Dunkirk. Tentera Perancis dan British terpisah di kedua-dua sisi pasukan Jerman dan pada satu ketika cuba memutuskan garisan tersebut dengan serangan berperisai dari kedua-dua arah. Pertempuran Arras yang berlaku hampir membawa kejayaan kepada Pihak Bersekutu, tetapi kekurangan radio atau kaedah komunikasi lain telah melambatkan serangan.[perlu rujukan]
Hanya beberapa tahun kemudian, taktik baharu telah dibangunkan untuk menangkis penggempur berperisai dengan lebih berkesan. Dengan menyerang menggunakan unit kecil di "bucu" penggempur tersebut, pihak bertahan boleh memaksa unit berperisai di bahagian bucu itu mengelak pertempuran daripada memperlahankan pergerakan untuk bertempur. Dengan mengulangi manuver ini, pihak bertahan dapat mengecilkan bahagian hadapan penggempur sehingga ia tidak lagi mempunyai lebar yang cukup untuk membolehkan infantri yang mengikuti bergerak dengan berkesan. Apabila Jerman mencuba taktik sama sekali lagi pada tahun 1944 semasa Pertempuran Bulge, Tentera Darat Amerika Syarikat dengan cepat dapat "memetik bucu" dengan cara tersebut dan menghentikan penggempur itu dalam masa beberapa hari. Taktik kejayaan besar Blitzkrieg Jerman adalah dengan menggempur serangan menggunakan kumpulan besar perisai, kadang-kadang sebuah divisyen panzer yang terdiri daripada 240 kereta kebal bergerak dalam "susunan tempur", tetapi ia disokong rapat oleh artileri mekanis dan formasi infantri.[1]
Lihat juga
Rujukan
- ^ THE ESSENTIALS OF MILITARY KNOWLEDGE BY MAJOR GENERAL D.K.PALIT,VRC>